Al-Mughni

Kök. Mugnî ismi, Ganî ile g-n-y kökünü paylaşır, ama yalın sıfat kalıbı yerine nedensel dördüncü kalıp muf'ili alır — ağnâ, birini ihtiyaçtan azat etmek, onu zenginleştirmek demektir, sadece kendisi ihtiyaçsız olmak değil. İki isim arasındaki dilbilgisel ilişki, Arapçada yaygın bir ilişkiyi yansıtır — alimeyi (bilmek) a'lemeden (bildirmek) ayıran aynı kalıp: bir yanda bir durum, öbür yanda o durumu başkasında meydana getirme eylemi.

Burada ne anlama gelir. Mugnî, bir kişiyi maddi ya da başka türlü ihtiyaçtan yeterliliğe geçiren ve aynı kolaylıkla o zenginleştirmeyi geri tutabilecek olan biri olarak okunur; öyle ki bir kişinin sahip olduğu her bağımsızlık, tamamen kazanılmış değil, verilmiş olarak anlaşılır. Ganî'nin etkin tamamlayıcısı olarak okunur: o isim Allah'ın hiçbir şeye ihtiyacı olmadığını bildirirken, bu isim başka herhangi birinin yaşadığı ihtiyaçsızlığın O'ndan dışa doğru aktığını ve geri çağrılabileceğini bildirir.

Nerede karşılaşılır. Mugnî'nin tam lafzı Kur'an'da Allah'ın bir ismi olarak geçmez. Aynı kök, olumsuz biçiminde, işe yaramayanı tasvir ederek geçer — Yûnus suresi 10:36, "zan, haktan hiçbir şeyi karşılayamaz", ve Meryem 19:42, "sana hiçbir fayda sağlamayacak" bir put — bu ayetler zenginleştirmeyeni bildirir, Allah'ı zenginleştiren olarak adlandırmaz. Unvan gelenekte Ganî'nin kökünden ve Vehhâb — "Bahşeden" — gibi isimlerde işleyen, kendine yeterlilikle vermenin eşleştiği kalıptan çıkarılır, Allah için bu kelimeyi doğrudan kullanan bir ayetten değil.