Al-Barr

Kök. Berr ismi, iyi, doğru ve sahtelikten uzak olana odaklanan b-r-r kökünden gelir. Birr, en tam anlamıyla iyilik kelimesidir — kişiye bir bedeli olan iyilik, ana-babaya iyilik, elverişsiz olduğunda bile korunan dürüstlük — ve aynı kökten, dalgalı denizin aksine ayak altında sağlam ve güvenilir zemin olan kara için berr kelimesi gelir. Her iki anlam da, ahlaki sağlamlık ve sağlam zemin, sahte değil güvenilir olan aynı fikre dayanır.

Burada ne anlama gelir. Berr, her gerçek iyiliğin kendisinden dışa doğru aktığı kaynak olarak okunur — bir insanın kendi davranışındaki iyilik, hakiki olduğunda, bağımsız üretilen bir şey değil, O'ndan kaynaklanan bir iyiliğin izi olarak anlaşılır. Rahman ve Rahîm'den, rahmet isimlerinden, vurguladığı şeyde ayrılır: onlar merhamet edilene yönelik bir eğilimi adlandırırken, Berr iyiliği kendi başına bir kategori olarak adlandırır — şefkatin yanı sıra adaleti, cömertliği ve doğruluğu da kapsayacak kadar geniş.

Nerede karşılaşılır. Berr, Kur'an'da bu kesin anlamıyla bir kez geçer, Tûr suresi 52:28'de; Rablerinden korkanlar, daha önce O'na dua ettiklerini hatırlarlar: "İnnehû hüve'l-berru'r-rahîm" — Berr, aynı ayette doğrudan Rahîm ile eşleşmiş olarak. Aynı kök başka yerlerde fiil ve sıfat biçimleriyle sıkça tekrarlanır, ana-babaya iyiliği ve insanlar arasında dürüstlüğü tasvir ederek; ama isim biçiminin bizzat Allah için kullanıldığı yer bu ayettir.