At-Tawwab

Kök. Tevvâb ismi, geri dönmek anlamındaki t-w-b kökünden gelir — tevbenin kendisi Arapçada öncelikle bir suçluluk değil, bir geri dönüş olarak anlaşılır, bir yolcunun bıraktığı yere kadar yolu geriye izlemesi gibi. Tevvâbta görülen fa''âl kalıbı, bir kez yapılan değil, tekrar tekrar yapılan bir eylem için kullanılan mübalağa kalıbıdır; bu, Gaffâr ve Rezzâk'ın arkasındaki aynı kalıptır — sürekli gösterilen, ara sıra değil, bir niteliği işaretler.

Burada ne anlama gelir. Tevvâb, kaç kere dönüş gerekirse gereksin, bir kul her O'na döndüğünde kabulle ona yönelen biri olarak okunur — mübalağa kalıbı, tevbenin insan tarafını olduğu kadar Allah tarafını da tasvir eder şekilde okunur, çünkü insanın geri dönüşünü adlandıran aynı kök, O'nun tekrarlanan yönelişini de adlandırır. Gaffâr'dan — "Çok Bağışlayan" — vurguda ayrılır: bağışlama silinen şeye hitap ederken, Tevvâb ilişkinin kendisinin onarılmasına hitap eder — dönüşün kabul edilmesi, sadece kusurun görmezden gelinmesi değil.

Nerede karşılaşılır. Tevvâb, Kur'an'da en sık tekrarlanan isimlerden biridir; yalnızca Bakara suresinde 2:37, 2:54, 2:128 ve 2:160'ta, Tevbe suresinde ise yeniden 9:104 ve 9:118'de geçer — bu ayetlerin birçoğu, Âdem'inkinden bir seferden geride bırakılan üç kişininkine kadar belirli bir kişinin ya da topluluğun tevbesinin anlatısını izler. Sıklıkla aynı ayette Rahîm ile eşleşir; dönüş ve ona gösterilen rahmet ayrı değil, birlikte anılır.