Al-Jami'

Kök. Câmi' ismi, ayrı şeyleri bir araya getirmek anlamındaki c-m-ʿ kökünden gelir — cem', toplama eylemidir, cemâat toplanmış bir gruptur, ve aynı kökten cuma gününün adı, topluluğun namaz için toplandığı gün gelir. Câmi', ism-i faildir, "toplayan kimse"; sıradan Arapçada toplayan her şey için kullanılır — bir câmi cami, bütün topluluğu ana cuma namazına toplayacak kadar büyük olandır.

Burada ne anlama gelir. Câmi', en özünde, yaşamış her ruhu hesap için tek bir günde toplayacak, zaman ve yeryüzü boyunca dağılmış bedenleri ve dağılmış tarihleri tek bir yerde yeniden bir araya getirecek biri olarak okunur. Daha geniş anlamda da okunur — ilgisiz görünen şeyleri, sebep ile sonucu, zıtları, bir hayatın dağınık parçalarını bir araya getiren biri olarak; bu toplama sadece diriliş için saklı değil, yaratılışın olağan akışında etkin olarak okunur.

Nerede karşılaşılır. Câmi', Âl-i İmrân suresi 3:9'da geçer, Kur'an'ın müminlere dua olarak söyletmek üzere verdiği sözlerde: "Rabbimiz! Şüphesiz sen, hakkında hiç şüphe olmayan bir günde insanları toplayacaksın." Aynı kökün fiil biçimi başka yerlerde de aynı olayı tasvir ederek tekrarlanır, Tegâbün suresi 64:9 dahil, "Toplanma günü için sizi topladığı gün" — dirilişi, ismin kendisinin merkezinde bulunduğu toplanma olarak adlandırarak.